Dolly Parton er deyð – sá tónleikin sum eitt kall frá Gudi

Countrydrotningin Dolly Parton er deyð, 80 ára gomul. Hon hevði eina nærum 70 ára langa yrkisleið og varð ein av teimum størstu og best umtóktu tónleikarunum í amerikanskari tónleikasøgu.

Familjan kunngjørdi deyðsfallið á almennu Facebook-síðuni hjá Dolly Parton.

Parton skrivaði fleiri túsund sangir og gjørdist serliga kend fyri løg sum „Jolene“, „9 to 5“, „Coat of Many Colors“ og „I Will Always Love You“.

Men aftan fyri yrkisleiðana var eisini ein sterk kristin trúgv. Dolly Parton sá tónlistarliga gávu sína sum eina gávu frá Gudi og tónleikin sum eitt kall.

Vaks upp í lítlari hvítusunnusamkomu

Dolly Parton varð fødd 19. januar 1946 og vaks upp sum fjórða barn í einum systkinaflokki við 12 børnum í eystara Tennessee. Familjan hevði lítið av peningi og búði í fleiri ár uttan ravmagn.

Heimið var tó merkt av sangi, tónleiki, bøn og bíbliulestri. Abbi hennara, Jake Owens, var hvítusunnuprestur, og longu sum barn sang Dolly sálmar og spældi gittara í kirkjuni.

Hon hevur greitt frá, at mamman bæði bað saman við henni og fyri henni. Jólini hjá familjuni vóru merkt av kristnum sangum, bíbliulestri og prædikum hjá abbanum, men kristna trúgvin fylti ikki bara í høgtíðunum – hon var ein natúrligur partur av gerandisdegnum.

– Eg vaks upp í kirkjuni við kærleika til Harran. Eg trúði, at Jesus elskaði meg, og at alt er møguligt hjá Gudi, segði hon í poddvarpinum „Jesus Calling“ í 2017.

Sá tónleikin sum eitt kall

Longu sum barn hevði Dolly Parton eina kenslu av, at Gud hevði kallað hana til tónleikin. Tá hon var 12 ára gomul, framførdi hon í staðbundnum sjónvarpi, og árið eftir stóð hon á pallinum í Grand Ole Opry, sum er ein av kendastu tónleikapallum í USA.

18 ára gomul fór hon til Nashville fyri av álvara at royna seg sum tónleikari.

Byrjanin gjørdist grundarlagið undir einum av longstu og mest umrøddu tónleikarum í amerikanskari søgu. Samstundis helt Parton fast við trúnna, sum hon hevði fingið við sær úr lítla heiminum í Tennessee – heilt upp á heimsins størstu tónleikapallar.

– Eg kenni veruliga, at eg havi eitt kall. Eg havi altíð kent, at eg hevði eina uppgávu. Eg haldi, at Gud tíðliga læt meg skilja, at eg skuldi halda fram, til hann bað meg steðga, segði hon.